Kapłańskie Bractwo Świętego Piotra zostało założone 18 lipca 1988 roku w opactwie cysterskim Hauterive w Szwajcarii przez dwunastu księży i grupę seminarzystów. Wkrótce po założeniu Bractwa, ordynariusz diecezji augsburskiej w południowych Niemczech, biskup Joseph Stimpfle, na prośbę kardynała Ratzingera erygował pierwszy dom Bractwa na terenie Sanktuarium Maryjnego w miejscowości Wigratzbad w Bawarii gdzie obecnie znajduje się europejskie seminarium Bractwa. Jeszcze w październiku tego samego roku do Wigratzbad przybyła grupa księży i około trzydziestu seminarzystów gotowych zacząć od "zera". Obecnie Bractwo liczy ponad 300 członków (tj. 187 księży i prawie 120 seminarzystów).

Kapłańskie Bractwo Świętego Piotra prowadzi dwa miedzynarodowe domy formacyjne: w Wigratzbad w Niemczech (Diecezja Augsburg) a takze w Denton w stanie Nebraska w USA (Diecezja Lincoln). Formacja kapłańska zorganizowana jest ścisle wedlug norm prawa kościelnego. Przed podjęciem studiów filozoficznych i teologicznych, kandydaci odbywają wstepny rok przygotowawczy w którym szczególny nacisk położony jest na rozwój duchowości. Poprzez pielęgnowanie wyważonego rytmu życia modlitewnego, studiów, życia wspólnotowego i dyscypliny osobistej dba się o odpowiednią dojrzałośc duchową, pozwalającą na wypracowanie indywidualnej więzi z Chrystusem w duchu ewangelicznym. Duchowość formacji kapłańskiej w Bractwie skupia się wokół Najświętszej Ofiary Mszy Świętej. Szczególnie wielką wagę przywiązuje się do wiernego przestrzegania tradycji liturgicznych i duchowych, zgodnie ze wskazaniami Listu Apostolskiego Motu Proprio Ojca Świętego Jana Pawła II Eccesia Dei adflicta opublikowanego 2 lipca 1988, leżącego u podstaw erekcji Bractwa.

Po zakończeniu swojej formacji, księża Bractwa Kapłańskiego Świętego Piotra służą wiernym w różnych placówkach, znajdujących się na terenie Francji, Niemiec, Szwajcarii, Austrii, Włoch, Stanow Zjednoczonych, Australii, Kanady, Wielkiej Brytanii a ostatnio także Polski. Działalnośc Bractwa odbywa się zawsze pod nadzorem biskupa diecezjalnego przy zachowaniu własnych przepisów Konstytucji. Księża Bractwa mieszkają w małych wspólnotach koncentrując się w swojej pracy duszpasterskiej na dawaniu świadectwa Ewangelii poprzez kaznodziejstwo, katechezę, edukację młodzieży (szkoły, harcerstwo) a także poprzez organizowanie pielgrzymek i rekolekcji. Za pełną zgodą Stolicy Apostolskiej oraz lokalnego biskupa, księża świadczą pełną posługę sakramentalną dla wiernych zgodnie z księgami liturgicznymi, obowiązującymi w 1962 roku.