Niniejsza strona internetowa wykorzystuje pliki cookie. Kontynuując jej przeglądanie wyrażasz zgodę na ich zapisywanie w pamięci urządzenia. Poprzez zmianę ustawień w przeglądarce internetowej możesz wyrazić zgodę na zapisywanie plików cookie lub je zablokować. Więcej informacji na temat stosowania cookies znajdziesz w polityce cookie. (Kliknięcie linku nie powoduje zmian w ustawieniach cookies). Więcej informacji można znaleźć w Polityce w sprawie Cookies. Więcej informacji można znaleźć w polityce w sprawie cookies, Akceptuję - nie pokazuj więcej tego powiadomienia!

Bractwo Kapłańskie Świętego Piotra

Duszpasterstwo wiernych Liturgii Łacińskiej

Polska

Fssp_sancti

25 stycznia - nawrócenie św. Pawła Aspostoła (3 kl., szaty białe)

2016-01-24

Szaweł urodził się w Tarsie w Cylicji (obecnie Turcja) około 5-10 roku po Chrystusie. Pochodził z żydowskiej rodziny silnie przywiązanej do tradycji. Byli niewolnikami, którzy zostali wyzwoleni. Szaweł odziedziczył po nich obywatelstwo rzymskie. Uczył się rzemiosła - tkania płótna namiotowego. Później przybył do Jerozolimy, aby studiować Torę. Był uczniem Gamaliela (Dz 22, 3). Gorliwość w strzeżeniu tradycji religijnej sprawiła, że mając około 25 lat stał się zdecydowanym przeciwnikiem i prześladowcą Kościoła. Uczestniczył jako świadek w kamienowaniu św. Szczepana. Około 35 roku z własnej woli udał się z listami polecającymi do Damaszku (Dz 9, 1n; Ga 1, 15-16), aby tam ścigać chrześcijan. Jak podają Dzieje Apostolskie, u bram miasta "olśniła go nagle światłość z nieba. A gdy upadł na ziemię, usłyszał głos: «Szawle, Szawle, dlaczego Mnie prześladujesz?» - «Kto jesteś, Panie?» - powiedział. A On: «Jestem Jezus, którego ty prześladujesz. Wstań i wejdź do miasta, tam ci powiedzą, co masz czynić» (Dz 9, 3-6).

Po tym nagłym, niespodziewanym i cudownym nawróceniu przyjął chrzest i zmienił imię na Paweł. Po trzech latach pobytu w Damaszku oraz krótkim pobycie w Jerozolimie odbył trzy misyjne podróże: pierwszą - w latach 44-49: Cypr-Galacja, razem z Barnabą i Markiem; drugą w latach 50-53: Filippi-Tesaloniki-Berea-Achaia-Korynt, razem z Tymoteuszem i Sylasem; trzecią w latach 53-58: Efez-Macedonia-Korynt-Jerozolima. Św. Paweł, nazywany Apostołem Narodów, jest autorem 13 listów do gmin chrześcijańskich, włączonych do ksiąg Nowego Testamentu.

W Palestynie Paweł został aresztowany i był przesłuchiwany przez prokuratorów Feliksa i Festusa. Dwa lata przebywał w więzieniu w Cezarei. Gdy odwołał się do cesarza, został deportowany drogą morską do Rzymu. Dwa lata przebywał w więzieniu o dość łagodnym regulaminie. Uwolniony, udał się do Efezu, Hiszpanii (prawdopodobnie; jak podaje Klemens, "dotarł do kresu Zachodu", a tak określano tereny Półwyspu Iberyjskiego) i na Kretę. W Efezie albo w Troadzie aresztowano go po raz drugi (64 r.). W Rzymie oczekiwał na zakończenie procesu oraz wyrok.

Zginął śmiercią męczeńską przez ścięcie mieczem w tym samym roku co św. Piotr Apostoł (67 r.). W Rzymie w IV wieku szczątki Pawła Apostoła złożono w grobowcu, nad którym wybudowano bazylikę św. Pawła za Murami. Jest patronem licznych zakonów, Awinionu, Berlina, Biecza, Frankfurtu nad Menem, Poznania, Rygi, Rzymu, Saragossy oraz marynarzy, powroźników, tkaczy.

W ikonografii św. Paweł przedstawiany jest w długiej tunice i płaszczu. Jego atrybutami są: baranek, koń, kość słoniowa, miecz.

Nawrócenie św. Pawła, które się dokonało dzięki wyraźnej interwencji Bożej, miało doniosłe znaczenie dla rozwoju Kościoła. Szaweł, gorliwy faryzeusz i prześladowca Kościoła, został przez osobiste ukazanie się Chrystusa przekonany o niesłuszności swego postępowania i powołany na Apostoła (lekcja, graduat); stał się odtąd naczyniem wybranym (Alleluja, traklus) i porzuciwszy wszystko dla Chrystusa (ewangelia) całe życie poświęcił szerzeniu Ewangelii.

 

INTROITUS:

Wiem, komu zawierzyłem, i pewien jestem, że mocen jest przechować skarb mój aż do onego dnia, Sędzia sprawiedliwy.

 

Ps. Panie, Ty mnie przenikasz i znasz; Ty wiesz o moim spoczynku i o mym powstaniu. V. Chwała Ojcu.

2 Tym 1,12

Scio, cui crédidi, et certus sum, quia potens est depósitum meum serváre in illum diem, iustus iudex

Ps 138,1-2

Ps. Dómine, probásti me et cognovísti me: tu cognovísti sessiónem meam et resurrectiónem meam. V. Glória Patri.

ORATIO:

Boże, któryś cały świat pouczył słowem głoszonym przez św. Pawła Apostoła, daj nam, prosimy Cię, abyśmy czcząc jego nawrócenie zdążali do Ciebie za jego przykładem.

Wspomnienie nierozdzielne (inseparabilis) należy wykonać pod jednym zakończeniem

 

Deus, qui univérsum mundum beáti Pauli Apóstoli prædicatióne docuísti: da nobis, quaesumus; ut, qui eius hódie Conversiónem cólimus, per eius ad te exémpla gradiámur.

 


Boże, powierzając Swojemu Apostołowi świętemu Piotrowi klucze Królestwa Niebieskiego, udzieliłeś mu arcykapłańskiej władzy wiązania i rozwiązywania; spraw przeto, abyśmy za jego przyczyną wyzwolili się z więzów swoich grzechów: Który żyjesz.

Deus, qui beáto Petro Apostolo tuo, collátis clávibus regni coeléstis, ligandi atque solvéndi pontifícium tradidísti: concéde; ut, intercessiónis eius auxílio, a peccatórum nostrórum néxibus liberémur: Qui vivis.

 

 

LECTIO: Dz 9,1-22

W one dni: Szaweł dysząc jeszcze groźbami i pragnieniem mordu przeciw uczniom Pańskim, przyszedł do najwyższego kapłana i prosił go o listy do Damaszku do synagog, aby mógł uwięzić i przyprowadzić do Jerozolimy mężów i niewiasty, zwolenników tej nauki, jeśliby ich tam znalazł. A w czasie drogi, gdy się przybliżał do Damaszku, nagle olśniła go światłość z nieba. I padłszy na ziemię, usłyszał głos, który mówił do niego: «Szawie, Szawle, czemu mnie prześladujesz?» A on rzekł: «Kto jesteś, Panie?» Ów zaś: «Jam jest Jezus, którego ty prześladujesz; trudno ci przeciw ościeniowi wierzgać». A drżący i osłupiały, rzekł: «Panie, co chcesz, abym uczynił?» Pan zaś do niego: «Wstań i wnijdź do miasta, a tam ci powiedzą, co masz uczynić». A mężowie, którzy z nim byli w drodze, stanęli zdumieni, bo głos wprawdzie słyszeli, ale nikogo nie widzieli. Powstał tedy Szaweł z ziemi, a otworzywszy oczy, nic nie widział. I ująwszy go za ręce, wprowadzili do Damaszku. I był tam trzy dni, nie widząc, a nie jadł ani pił. A był uczeń pewien w Damaszku, imieniem Ananiasz. I rzekł Pan do niego w widzeniu: «Ananiaszu!» A on odpowiedział: «Otom ja, Panie». A Pan rzekł do niego: «Wstań i idź na ulicę, którą zowią Prostą, a szukaj w domu Judy Tarseńczyka, zwanego Szawłem, oto bowiem się modii». (I ujrzał Szaweł w widzeniu męża imieniem Ananiasza, jak wchodzi i wkłada nań ręce, aby wzrok odzyskał.) I odpowiedział Ananiasz: «Panie, słyszałem od wielu tym człowieku, ile złego uczynił świętym Twoim w Jerozolimie, a i tu ma władzę od najwyższych kapłanów, aby więził wszystkich, którzy wzywają imienia Twego». rzekł do niego Pan: «Idź, albowiem on jest mi naczyniem wybranym, aby niósł imię moje przed pogan i królów, i synów Izraela. Bo ja go pouczę jak wiele winien wycierpieć dla imienia mego». I poszedł Ananiasz, i wszedł do domu, a włożywszy nań ręce rzekł: «Szawle, bracie, przysłał mię Pan Jezus, który ci się ukazał w drodze, którąś zdążał, abyś przejrzał i został napełniony Duchem Świętym». I natychmiast spadły z oczu jego jakoby łuski, i odzyskał wzrok, a powstawszy przyjął Chrzest. I przyjąwszy pokarm wzmocnił sie. I przebywał kilka dni z uczniami, którzy byli w Damaszku. A natychmiast głosił w synagogach Jezusa, że jest Synem Bożym. A wszyscy, którzy słyszeli, zdumiewali się i mówili: «Czyż to nie jest ten, co w Jeruzalem prześladował wzywających tego imienia, a tutaj przybył po to, aby ich w więzach zaprowadzić do przedniejszych kapłanów?» Szaweł jednak coraz więcej umacniał się i zawstydzał żydów mieszkających w Damaszku, dowodząc, że Ten jest Chrystusem.

In diébus illis: Saulus adhuc spirans minárum et cædis in discípulos Dómini, accés sit ad príncipem sacerdótum, et pétiit ab eo epístolas in Damáscum ad synagógas: ut, si quos invenísset huius viæ viros ac mulíeres, vinctos perdúceret in Ierúsalem. Et cum iter fáceret, cóntigit, ut appropinquáret Damásco: et súbito circumfúlsit eum lux de coelo. Et cadens in terram, audívit vocem dicéntem sibi: Saule, Saule, quid me perséqueris? Qui dixit: Quis es, Dómine? Et ille: Ego sum Iesus, quem tu perséqueris: durum est tibi contra stímulum calcitráre. Et tremens ac stupens, dixit: Dómine, quid me vis fácere? Et Dóminus ad eum: Surge et ingrédere civitátem, et ibi dicétur tibi, quid te opórteat fácere. Viri autem illi, qui comitabántur cum eo, stabant stupefácti, audiéntes quidem vocem, néminem autem vidéntes. Surréxit autem Saulus de terra, apertísque óculis nihil vidébat. Ad manus autem illum trahéntes, introduxérunt Damáscum. Et erat ibi tribus diébus non videns, et non manducávit neque bibit. Erat autem quidam discípulus Damásci, nómine Ananías: et dixit ad illum in visu Dóminus: Ananía. At ille ait: Ecce ego, Dómine. Et Dóminus ad eum: Surge et vade in vicum, qui vocátur Rectus: et quære in domo Iudæ Saulum nómine Tarsénsem: ecce enim orat. Et vidit virum, Ananíam nómine, introeúntem et imponéntem sibi manus, ut visum recipiat. Respóndit autem Ananías: Dómine, audívi a multis de viro hoc, quanta mala fécerit sanctis tuis in Ierúsalem: et hic habet potestátem a princípibus sacerdótum alligándi omnes, qui ínvocant nomen tuum. Dixit autem ad eum Dóminus: Vade, quóniam vas electiónis est mihi iste, ut portet nomen meum coram géntibus et régibus et fíliis Israël. Ego enim osténdam illi, quanta opórteat eum pro nómine meo pati. Et ábiit Ananías et introívit in domum: et impónens ei manus, dixit: Saule frater, Dóminus misit me Iesus, qui appáruit tibi in via, qua veniébas, ut vídeas et impleáris Spíritu Sancto. Ei conféstim cecidérunt ab óculis eius tamquam squamæ, et visum recépit: et surgens baptizátus est. Et cum accepísset cibum, confortátus est. Fuit autem cum discípulis, qui erant Damásci, per dies áliquot. Et contínuo in synagógis prædicábat Iesum, quóniam hic est Fílius Dei. Stupébant autem omnes, qui audiébant, et dicébant: Nonne hic est, qui expugnábat in Ierúsalem eos, qui invocábant nomen istud: et huc ad hoc venit, ut vinctos illos dúcere ad príncipes sacerdótum? Saulus autem multo magis convalescébat, et confundébat Iudaeos, qui habitábant Damásci, affírmans, quóniam hic est Christus.

GRADUALE:

Ten sam, który w Piotrze był sprawcą apostolstwa żydów, sprawił i we mnie apostolstwo wśród pogan, i poznali łaskę Bożą, która mi jest dana. V. Łaska Boża na próżno nie była mi dana, lecz łaska Jego zawsze we mnie trwa.

Gal 2,8-9; 1 Kor 15,10

Qui operatus est Petro in apostolatum, operatus est et mihi inter gentes: et cognoverunt gratiam Dei, quae data est mihi. V. Gratia Dei in me vacua non fuit: sed gratia eius semper in me manet.

TRACTUS:

Tyś naczyniem wybranym, św. Pawle Apostole: prawdziwie godzien jesteś chwały. V. Głosicielu prawdy i nauczycielu prawdziwej wiary wśród pogan. V. Przez ciebie wszystkie narody poznały łaskę Bożą. V. Przyczyń się za nami do Boga, który cię wybrał.

 

Tu es vas electionis, sancte Paule Apostole: vere digne es glorificandus. V. Praedicator veritatis, et doctor gentium in fide et veritate. V. Per te omnes gentes cognoverunt gratiam Dei. V. Intercede pro nobis ad Deum, qui te elegit.

 

 

EVANGELIUM: Mt 19,27-29

Onego czasu: Piotr powiedział do Jezusa: «Otośmy opuścili wszystko i poszli za Tobą; cóż więc otrzymamy?» A Jezus rzekł im: «Zaprawdę powiadam wam, że wy, którzyście za mną poszli, w odrodzeniu, gdy zasiądzie Syn Człowieczy na stolicy majestatu swego, zasiądziecie i wy na dwunastu stolicach, sądząc dwanaście pokoleń Izraela. A każdy, kto by opuścił dom albo braci, albo siostry, albo ojca, albo matkę, albo żonę, albo synów, albo rolę dla imienia mego, stokroć więcej otrzyma i żywot wieczny osiągnie».

In illo témpore: Dixit Petrus ad Iesum: Ecce, nos relíquimus ómnia, et secúti sumus te: quid ergo erit nobis? Iesus autem dixit illis: Amen, dico vobis, quod vos, qui secúti estis me, in regeneratióne, cum séderit Fílius hóminis in sede maiestátis suæ, sedébitis et vos super sedes duódecim, iudicántes duódecim tribus Israël. Et omnis, qui relíquerit domum, vel fratres, aut soróres, aut patrem, aut matrem, aut uxórem, aut fílios, aut agros, propter nomen meum, céntuplum accípiet, et vitam ætérnam possidébit. 

OFFERTORIUM:

Ogromnie zaszczyceni są w oczach moich przyjaciele Twoi, Boże; na zawsze jest utrwalone ich władanie.

Ps 138,17

Mihi autem nimis honoráti sunt amíci tui, Deus: nimis confortátus est principátus eórum.

SECRETA:

Dla próśb Twego Apostoła Pawła poświęć, Panie, dary ludu Twojego: miłe Ci są, boś je ustanowił, niech się staną milsze przez modlitwy orędownika. 

 

Apóstoli tui Pauli précibus, Dómine, plebis tuæ dona sanctífica: ut, quæ tibi tuo grata sunt institúto, gratióra fiant patrocínio supplicántis.

Prosimy Cię, Panie, niech modlitwa św. Piotra Apostola zaleca prośby i ofiary Kościoła Twojego, a co sprawujemy ku jego chwale, niech nam wyjedna odpuszczenie grzechów. Przez Pana. Ecclésiæ tuæ, quaesumus, Dómine, preces et hóstias beáti Petri Apóstoli comméndet orátio: ut, quod pro illíus glória celebrámus, nobis prosit ad véniam. Per Dominum.

PRAEFATIO DE APOSTOLIS:

Zaprawdę godne to i sprawiedliwe, słuszne i zbawienne błagać Cię pokornie, Panie, Pasterzu wiekuisty, abyś nie opuszczał swojej owczarni, lecz przez świętych Apostołów swoich otaczał ją ciągłą opieką. Niech ci zwierzchnicy nią kierują, którym jako namiestnikom swojego dzieła zleciłeś władzę pasterską. Przeto z Aniołami i Archaniołami, z Tronami i Państwami oraz ze wszystkimi hufcami wojska niebieskiego śpiewamy hymn ku Twej chwale, wołając bez końca:

 

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre: Te, Dómine, supplíciter exoráre, ut gregem tuum, Pastor ætérne, non déseras: sed per beátos Apóstolos tuos contínua protectióne custódias. Ut iísdem rectóribus gubernétur, quos óperis tui vicários eídem contulísti præésse pastóres. Et ídeo cum Angelis et Archángelis, cum Thronis et Dominatiónibus cumque omni milítia coeléstis exércitus hymnum glóriæ tuæ cánimus, sine fine dicéntes

COMMUNIO:

Zaprawdę powiadam wam, że wy, którzyście opuścili wszystko i za mną poszli, stokroć więcej otrzymacie i żywot wieczny osiągniecie.

Mt 19,28-29

Amen, dico vobis: quod vos, qui reliquístis ómnia et secúti estis me, céntuplum accipiétis, et vitam ætérnam possidébitis. 

POSTCOMMUNIO:

Uświęceni zbawiennym Sakramentem, prosimy Cię, Panie, aby nie brakło nam wstawiennictwa tego, pod którego opiekę i rządy nas oddałeś. 

 

Sanctificáti, Dómine, salutári mystério: quaesumus; ut nobis eius non desit orátio, cuius nos donásti patrocínio gubernári.

Złożona ofiara niech nam będzie źródłem radości, o Panie, a jako sławimy przedziwne Twe dary w Apostole Twoim Piotrze, tak niechaj przezeń uzyskamy obfite przebaczenie Twoje. Przez Pana.

Lætíficet nos, Dómine, munus oblátum: ut, sicut in Apóstolo tuo Petro te mirábilem prædicámus; sic per illum tuæ sumámus indulgéntiæ largitátem. Per Dominum.