Niniejsza strona internetowa wykorzystuje pliki cookie. Kontynuując jej przeglądanie wyrażasz zgodę na ich zapisywanie w pamięci urządzenia. Poprzez zmianę ustawień w przeglądarce internetowej możesz wyrazić zgodę na zapisywanie plików cookie lub je zablokować. Więcej informacji na temat stosowania cookies znajdziesz w polityce cookie. (Kliknięcie linku nie powoduje zmian w ustawieniach cookies). Więcej informacji można znaleźć w Polityce w sprawie Cookies. Więcej informacji można znaleźć w polityce w sprawie cookies, Akceptuję - nie pokazuj więcej tego powiadomienia!

Bractwo Kapłańskie Świętego Piotra

Duszpasterstwo wiernych Liturgii Łacińskiej

Polska

Fssp_sancti

16 lutego - Wtorek po I niedzieli Wielkiego Postu (3 kl., szaty fioletowe)

2016-02-15

Czas Wielkiego Postu to czas szukania Pana Boga, który jest obecnie szczeknie bliski (lekcja). Modlimy się, aby rosło w nas pragnienie Boga, w śpiewach mszalnych wyrażamy naszą ufność. Ewangelia o oczyszczeniu świątyni została wybrana ze względu na sąsiedztwo placu targowego kościołem stacyjnym. Świątynia jest obrazem duszy, z której trzeba usunąć wszystko, co nas rozprasza.

 

INTROITUS:

Panie, Tyś był ucieczką naszą z pokolenia na pokolenie. Ty jesteś od wieków i na wieki.

 


Ps. Zanim góry stanęły, nim ziemia i świat zostały stworzone, Ty, Boże, jesteś: od wieków i po wszystkie wieki. V. Chwała Ojcu.

Ps 89,1-2

Dómine, refúgium factus es nobis a generatióne et progénie: a saeculo et in saeculum tu es.

Ps 89,2

Ps. Priúsquam montes fíerent, aut formarétur terra et orbis: a saeculo et usque in saeculum tu es Deus. V. Glória Patri.

ORATIO:

Wejrzyj, Panie, na rodzinę Twoją i spraw, aby dusza nasza poprawiona przez umartwienie ciała, jaśniała w Twoich oczach pragnieniem posiadania Ciebie. Przez Pana.

 

Réspice, Dómine, famíliam tuam: et præsta; ut apud te mens nostra tuo desidério fúlgeat, quæ se carnis maceratióne castígat. Per Dominum.

 

LECTIO:Iz 55,6-11

W one dni rzekł Izajasz prorok mówiąc: Szukajcie Pana, póki może być znalezion; wzywajcie Go, póki jest blisko! Niech opuści grzesznik drogę swoją, a mąż nieprawy myśli swe, i niech się nawróci do Pana, a zmiłuje się nad nim, i do Boga naszego, bo hojny jest w odpuszczaniu. Albowiem myśli moje nie są myślami waszymi, ani drogi wasze drogami moimi, mówi Pan. Bo jak niebiosa przewyższają ziemię, tak drogi moje przewyższają drogi wasze i myśli moje myśli wasze. A jako zstępuje deszcz i śnieg z nieba, a tam się więcej nie wraca, ale napaja ziemię i zwilża ją, i czyni, że rodzi, i daje nasienie siejącemu i chleb jedzącemu: tak będzie słowo moje, które wyjdzie z ust moich: nie wróci się do mnie próżne, ale uczyni, cokolwiek chciałem, i powiedzie się mu w tym, na co je posłałem: mówi Pan wszechmogący.

In diébus illis: Locútus est Isaías Prophéta, dicens: Quaerite Dóminum, dum inveníri potest: invocáte eum, dum prope est. Derelínquat ímpius viam suam, et vir iníquus cogitatiónes suas, et revertátur ad Dóminum: et miserébitur eius, et ad Deum nostrum: quóniam multus est ad ignoscéndum. Non enim cogitationes meæ cogitatiónes vestræ: neque viæ vestræ viæ meæ, dicit Dóminus. Quia sicut exaltántur coeli a terra, sic exaltátæ sunt viæ meæ a viis vestris, et cogitatiónes meæ a cogitatiónibus vestris. Et quómodo descéndit imber et nix de coelo, et illuc ultra non revértitur, sed inébriat terram, et infúndit eam, et germináre eam facit, et dat semen serénti, et panem comedénti: sic erit verbum meum, quod egrediétur de ore meo: non revertétur ad me vácuum, sed fáciet quæcúmque volui, et prosperábitur in his, ad quæ misi illud: ait Dóminus omnípotens.

GRADUALE:

Niech się wzbija ku Tobie modlitwa ma, Panie, niby kadzidło. V. Wznoszenie rąk moich jak ofiara wieczorna.

Ps 140,2

Dirigátur orátio mea sicut incénsum in conspéctu tuo, Dómine. V. Elevátio mánuum meárum sacrifícium vespertínum.

 

 

EVANGELIUM: Mt 21,10-17

Onego czasu: Gdy Jezus wszedł do Jerozolimy, poruszyło się całe miasto mówiąc: «Któż to jest?» A lud mówił: «To Jezus, Prorok z Nazaretu galilejskiego». I wszedł Jezus do świątyni Bożej, i powyrzucał wszystkich sprzedających i kupujących w świątyni, a stoły bankierów i ławy sprzedawców gołębi poprzewracał. I rzekł im: «Napisano jest: Dom mój domem modlitwy nazwany będzie, a wyście go uczynili jaskinią zbójców». I przystąpili do Niego w świątyni ślepi i chromi, a uzdrowił ich. A przedniejsi kapłani i uczeni widząc cuda, które czynił, i dzieci wołające w świątyni i mówiące: «Hosanna Synowi Dawidowemu!» oburzyli się i powiedzieli mu: «Czy słyszysz, co ci mówią?» A Jezus rzekł im: «Słyszę, alboście nie czytali: Z ust niemowląt i ssących doskonałą uczyniłeś chwałę?» A opuściwszy ich, odszedł poza miasto do Betanii i tam pozostał.

In illo témpore: Cum intrásset Iesus Ierosólymam, commóta est univérsa cívitas, dicens: Quis est hic? Pópuli autem dicébant: Hic est Iesus Prophéta a Názareth Galilaeæ. Et intrávit Iesus in templum Dei, et eiiciébat omnes vendéntes, et eméntes in templo; et mensas nummulariórum et cáthedras vendéntium colúmbas evértit: et dicit eis: Scriptum est: Domus mea domus oratiónis vocábitur: vos autem fecístis illam spelúncam latrónum. Et accessérunt ad eum cæci et claudi in templo: et sanávit eos. Vidéntes autem príncipes sacerdótum et scribæ mirabília, quæ fecit, et púeros clamantes in templo, et dicéntes: Hosánna fílio David: indignáti sunt, et dixérunt ei: Audis, quid isti dicunt? Iesus autem dixit eis: Utique. Numquam legístis: Quia ex ore infántium et lacténtium perfecísti laudem? Et relíctis illis, ábiit foras extra civitátem in Bethániam: ibíque mansit.

OFFERTORIUM:

Tobie ufam, o Panie; mówię: Ty jesteś Bogiem moim, w Twoim ręku losy moje.

Ps 30,15-16

In te sperávi, Dómine; dixi: Tu es Deus meus, in mánibus tuis témpora mea.

SECRETA:

Daj się przebłagać, Panie, złożonymi darami i broń nas od wszelkich niebezpieczeństw. Przez Pana.

 

O blátis, quaesumus, Dómine, placáre munéribus: et a cunctis nos defénde perículis. Per Dominum.

PRAEFATIO DE QUADRAGESIMA:

Zaprawdę godne to i sprawiedliwe, słuszne i zbawienne, abyśmy zawsze i wszędzie Tobie składali dziękczynienie, Panie, Ojcze święty, wszechmogący, wieczny Boże: Ty przez post ciała uśmierzasz wady, podnosisz ducha, udzielasz cnoty i nagrody, przez Chrystusa, Pana naszego. Przez Niego majestat Twój chwalą Aniołowie, uwielbiają Państwa, z lękiem czczą Potęgi. A wspólnie z nimi w radosnym uniesieniu sławią Niebiosa, Moce niebieskie i błogosławieni Serafini. Z nimi to, prosimy, dozwól i naszym głosom wołać w pokornym uwielbieniu:

 

Vere dignum et iustum est, æquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine sancte, Pater omnípotens, ætérne Deus: Qui corporáli ieiúnio vitia cómprimis, mentem élevas, virtútem largíris et proemia: per Christum, Dóminum nostrum. Per quem maiestátem tuam laudant Angeli, adórant Dominatiónes, tremunt Potestátes. Coeli coelorúmque Virtútes ac beáta Séraphim sócia exsultatióne concélebrant. Cum quibus et nostras voces ut admítti iúbeas, deprecámur, súpplici confessióne dicéntes:

COMMUNIO:

Kiedy Cię wezwę, wysłuchaj mnie, Boże, co sprawiedliwość mi wymierzasz; Tyś w utrapieniu mnie podniósł; zmiłuj się nade mną, Panie, i wysłuchaj moją modlitwę.

Ps 4,2

Cum invocárem te, exaudísti me, Deus iustítiæ meæ: in tribulatióne dilatásti me: miserére mihi, Dómine, et exáudi oratiónem meam.

POSTCOMMUNIO:

Prosimy Cię, wszechmogący Boże, abyśmy osiągnęli zbawienie, którego zadatek otrzymaliśmy w tych tajemnicach. Przez Pana.

 

Quaesumus, omnípotens Deus: ut illíus salutáris capiámus efféctum, cuius per hæc mystéria pignus accépimus. Per Dominum.

Pochylcie głowy wasze przed Bogiem.

Niechaj nasze modlitwy wzniosą się do Ciebie, Panie, Ty zaś oddal od swojego Kościoła wszelką nieprawość. Przez Pana.

Humiliáte cápita vestra Deo.

Acéndant ad te, Dómine, preces nostræ: et ab Ecclésia tua cunctam repélle nequítiam. Per Dominum.